چرا قضاوت؟؟؟؟

اگر لازم است قضاوت کنی ، درباره چیزی قضاوت کن که در مسئولیت تو است. وقتی که خارج از مسئولیت خود قضاوت می کنی اگر درست بگویی، کار تو دخالت و زیاده روی است و اگر اشتباه کنی، بار نتایج این نظر اشتباه هم به آن اضافته می شود.

چرا با اینکه همه ما میدانیم قضاوت کردن بر رفتار و گفتار دیگران از زشتترین و آزاردهندهترین ناهنجاریهای رفتاری ما است؛ اما بیشتر اوقات آگاهانه یا ناآگاهانه مرتکب آن میشویم؟ درحالی که اگر هر یک از ما به درستی خود را بشناسد و تاثیر قضاوتهای نادرست خود را بر زندگی افراد ببیند و این نکته را درک کند که گاهی قضاوتهای نادرست میتواند مسیر زندگی دیگران را تغییر دهد، به طور قطع در قضاوت عجله نکرده و بسیاری از اوقات ترجیح میدهد از قضاوت ب بپرهیزد و انجام این موضوع مهم را به افراد دارای صلاحیت بسپارد.

قضاوت به معنای داوری بین دو نفر، یا به معنای انتخاب بین دو موضوع یا انتخاب یک راه حل از بین راهحلهای متفاوت برای یک مشکل بین فردی یا اجتماعی است و به طور معمول قضاوت از فرهنگ و آگاهی فرد نسبت به موضوع مورد بحث، تفکرات، اندیشهها و اعتقادات وی نشأت میگیرد .

گاهی قضاوتهای نادرست میتواند مسیر زندگی دیگران را تغییر دهد

بیشتر قضاوت های دیگران از یکی از سه علت زیر ریشه می گیرد:

۱. آن رفتار و خصوصیت تان برای خودتان هم قابل تحمل نیست.
بعنوان مثال، ممکن است خجالتی باشید و با فردی بسیار اجتماعی برخورد کنید. قضاوت شما چیزی شبیه به این خواهد بود: چقدر خودنما، خیلی پرسروصدا و آزاردهنده است. چون خودتان نمی توانید آنطور رفتار کنید، به کسی که اینطور هست کینه می ورزید.
این نوع قضاوت مشخص می کند که شما به طور کامل خودتان را بروز نمی دهید و درنتیجه از کسانیکه اینکار را می کنند نفرت دارید، حتی اگر اینکار غیرعمدی باشد.آگاه شدن از واقعیت این واکنش و تلاش برای ابراز احساساتتان باعث می شود بسیار بهتر خود را بروز دهید.

۲. شما همان رفتار را نشان می دهید و از آن آگاهی ندارید، به همین علت وقتی آن را در کسی می بینید دوست ندارید.
همه ما با این وضعیت روبه رو شده ایم. یک نفر درمورد یکی از دوستان یا آشنایان شکایت می کند و شما با خودتان فکر می کنید، «خنده دار است، اون خودش همین رفتاری که فکر می کنه اشتباهه رو انجام میده!».
نگاهی صادقانه به خودتان بیندازید شاید خیلی از خصوصیاتی که در دیگران دوست ندارید، در خودتان باشد. اگر اینطور بود ممکن است باعث تعجبتان شود و به این ترتیب خود را بهتر پذیرفته و احساس درک و دلسوزی بیشتری نسبت به دیگران پیدا خواهید کرد.

۳. فردی حسود هستید و به همین دلیل به داشته های دیگران حسد می ورزید و آنها را قضاوت می کنید.
کسیکه در زمینه ای به موفقیت رسیده باشد ممکن است شما را یاد عدم موفقیت خودتان در آن زمینه بیندازد. به موفقیت بالاتر او حسادت کرده و بعد سعی می کنید اشکالی در او پیدا کنید تا حس کمبود خودتان را جبران کنید.
هیچ کدام از این دلایل سبب نمی گردد قضاوت کردن حس مناسبی برای انسان ایجاد نماید زیرا اساساً قضاوت کردن دارای بار منفی است. و تنها راه رسیدن به آرامش عشق ورزیدن به دیگران و قبول کردن آنهاست همان طور که هستند و بهترین نقطه شروع از خویشتن است یعنی انسان به خود عشق بورزد و به خود احترام گذارد.

ما از درون انسان ها و نیت آنها آگاه نیستیم. تنها خداوند حکیم است که می داند در دل هر انسانی چه می گذرد و هم اوست که بر اساس آنچه می داند قضاوت می کند و جزای عمل انسان را می دهد. پس بدانیم و آگاه باشیم که قضاوت در مورد خوب و بد دیگران و نیت اعمالشان در حوزه صلاحیت ما نیست لذا ما انسان ها به جای خداوند متعال حق نداریم در مورد خوبی و یا بدی کسی نظر داده و "نباید قضاوت کنیم!"

افراد، ظاهربین و سریع القضاوه هستند؛ یعنی به محض مشاهده ظاهر کسی یا چیزی، بلافاصله در مورد خوب یا بد بودن آن قضاوت می کنند.

"قضاوتهايتان را به تاخير بيندازيد." شما تا چه حد بر افكارتان آگاهي داريد و چه قدر براي به زبان آوردن افكار و تصورات ذهنيتان، صبر و تحمل پيشه ميكنيد؟
متاسفانه گاهي اوقات نسبت به ديگران قضاوتهاي نادرستي داريم، چيزهايي را در ذهنمان ميپرورانيم و آنها را بسط ميدهيم و سپس اين برداشتهاي نادرست را به ديگران نيز منتقل ميكنيم و در نهايت اين كلاف سردرگم دست به دست ميگردد و همگي را در دام خود گرفتار ميكند. متاسفانه چه بسيار خانوادههايي كه به خاطر قضاوت نادرست نفر سومي از هم پاشيده شدهاند.

این حالت سطحی نگری نه تنها در شان انسان مومن نیست، بلکه حتی در شان یک فرد عاقل نیز نمی باشد. قضاوت انسان عاقل باید مبتنی بر تحقیق و دوراندیشی باشد؛ صرف داشتن ظاهر فریبنده و یا یک رفتار خوب یا بد نباید مبنای قضاوت انسان قرار گیرد. اما متاسفانه بسیاری از مردم این گونه هستند؛ یعنی منشا قضاوت آنها را همین ادراکات سطحی و ابتدایی تشکیل می دهد.

از این رو، در بسیاری از موارد با قضاوت های نادرست، در دامهای شیطان می افتند. حضرت عیسی علیه السلام ضمن دادن هشدار نسبت به این آفت، می فرماید: خوشا به حال آن کسی که بینش یا بینایی اش در دلش باشد نه در چشمش: «طوبی لمن جعل بصره فی قلبه و لم یجعل بصره فی عینه.» صرف دیدن با چشم، بینش نیست، یک رویت سطحی است که حیوانات هم از آن برخوردارند. مصداق واژه «قلب» در این تعبیر، عقل می باشد که جامع ادراکات درونی و عمیق است. بنابراین، ما باید سعی کنیم از قضاوت های منفعلانه و سطحی در مورد اشیا و اشخاص که منشا آن، تنها ادراکات حسی ظاهری است، اجتناب ورزیم. اگر انسان از روی تحقیق و دقت قضاوت کند و عقل خود را به کار گیرد، دیگر فریب زرق و برق دنیا را نمی خورد. در دنیا چیزهایی وجود دارد که ممکن است انسان با مشاهده آنها به قضاوت های عجولانه ای دست بزند و بر این اساس، فریب بخورد. اگر انسان درست بیندیشد، متوجه می شود که بسیاری از چیزها که ظاهری فریبنده دارند، باطن خوبی ندارند.

چه بسا به دنبال یک نگاه، سال ها گرفتاری و بدبختی باشد. همچنین با دیدن ظاهر اشخاص نمی توان در مورد شخصیت حقیقی آنها قضاوت کرد. ممکن است کسانی ظاهری موجه داشته باشند، اما در باطن افرادی دو رو و منافق باشند و به عکس، کسانی ظاهر خوبی نداشته باشند، اما باطن آنها بهتر از ظاهرشان باشد.

ما نباید به دیدنی های ظاهری اکتفا کنیم و بر آن اساس زود قضاوت نماییم.

بنابراین، ما نباید به دیدنی های ظاهری اکتفا کنیم و بر آن اساس زود قضاوت نماییم، بلکه باید به دنبال ادراکات حسی، عقل خود را نیز به کار بگیریم. بسیاری از مردم به جای اینکه به دنبال رفع عیوب خود باشند، مدام در پی جست وجوی عیوب دیگران هستند. این گونه افراد رفتار دیگران را زیر ذره بین قرار می دهند تا به محض مشاهده کوچک ترین لغزش و یا اشتباهی، شروع به عیب جویی نمایند. این حالت از خودخواهی انسان سرچشمه می گیرد؛ یعنی چون انسان حب ذات دارد، نمی خواهد باور کند که آلوده است و دارای عیوب بسیاری است. با آنکه همه انسانها بر نقصها و ضعف های خود آگاهند، اما برخی از آنان به دلیل داشتن حس خودپرستی و خودخواهی، چنین وانمود می کنند که هیچ گونه عیب و ایرادی ندارند.

این افراد برای سرپوش گذاشتن بر عیوب خود، خودشان را با افرادی که دارای عیوب بدتری هستند مقایسه می کنند تا از این طریق هم خود را بهتر از دیگران جلوه دهند و هم دلشان را به این خوش کنند که آن قدرها هم آدم بدی نیستند! ما اگر می خواهیم این انگیزه شیطانی را از خود دور کنیم، باید به جای عیب جویی از دیگران، درصدد یافتن عیوب خود و رفع آنها باشیم.

فردي كه منفيگرا است، در برخورد با هر شخصي فورا نكات منفياي را كه در ذهنش پرورانده، برايش تداعي ميشود و ناخودآگاه امواج منفي را به سمت خود جلب ميكند و چون توقعي غير از برخورد منفي از سوي ديگران ندارد دقيقا همانها را به سمت خود جلب كرده و جز آن نصيبش نخواهد شد در نتيجه هر روز وسعت دايره منفينگري او افزايش مييابد و گستره حلقه مهر و آرامش در زندگياش تنگتر و تنگتر ميشود. احساس ميكند كه از زندگي راضي نيست، جسم و روحي خسته دارد و حريصانه به دنبال جلب توجه است و به هر حربهاي متوسل ميشود اما ميبيند كه هر لحظه محوتر و محوتر ميگردد.

وظيفه من و شما اين است كه در هر جمعي كه متوجه شديم برخي افراد در آنجا مشغول بدگويي، قضاوت و توليد امواج منفي هستند اين چرخه را بشكنيم و قانون كارما و قانون جذب را به سادگي به آنها يادآور شويم.

بياييد از همين امروز شروع كنيد و با خودتان قرار بگذاريد كه براي يك ساعت بعد، از ذهنتان مراقبت كنيد. سعي كنيد افكار منفي را از ذهنتان دور كنيد و اگر قضاوتي به ذهنتان آمد آن را بر زبان نياوريد و داوريها را به تاخير بيندازيد. سعي كنيد امروز بر مبناي برداشتهاي ديروزتان افراد را به محاكمه نكشيد.

براي يك روز تمرين كنيد و خود را نگهبان آبروي ديگران بدانيد و لذت داشتن ذهني آرام و پاك را تجربه كنيد. فقط براي يك روز تمرين كنيد مطمئن باشيد آنقدر احساس آرامش ميكنيد كه دوست داريد همه روزيهايتان اين چنين باشد.

باور كنيد حتي اگر زيباترين چهرهها را هم داشته باشيد اما ذهني زيبا و اثرگذار نداشته باشيد، ماندگار و اثرگذار نخواهيد بود. ايمان داشته باشيد كه هيچ چيز به اندازه يك ذهن زيبا و آرام شما را محبوب نخواهد كرد. بياييد كاري كنيد كه ديگران شيفته ذهن و منش شما شوند وگرنه زيباترين چهرهها هم در پس پرده تكرار، دچار روزمرگي خواهند شد.

بياييد تمرين كنيد كه به جاي آرايش ظاهر، هر روز ساعتي را به آرايش ذهنتان اختصاص دهيد:

امروز ريشه قضاوت را در ذهنم جراحي ميكنم.
امروز بدگويي را پاكسازي ميكنم.
امروز برداشتها و نگاهم را زيبا ميكنم و افكار زايد را از ذهنم ميزدايم.

اولین طعم......